انواع ترمووود از نظر گونهٔ چوب و رنگ؛ کدام برای کجا

خیلی از کسانی که ترمووود سفارش می‌دهند، فکر می‌کنند همهٔ ترمووودها یک رنگ و یک گونه هستند؛ در واقع رنگ نهایی به دو چیز بستگی دارد: گونهٔ چوب اولیه و درجهٔ حرارتی که در فرآیند حرارت‌دهی روی آن اعمال شده. همین دو عامل باعث می‌شود ترمووود یک پروژه کرم روشن باشد و ترمووود پروژهٔ دیگر قهوه‌ای تیرهٔ نزدیک به سوخته.

گونهٔ چوب اولیه چه تأثیری دارد

ترمووود معمولا از گونه‌های کاج، نراد یا توسکا ساخته می‌شود؛ هرکدام پیش از فرآیند رنگ طبیعی خودشان را دارند و همین رنگ پایه، روی نتیجهٔ نهایی هم اثر می‌گذارد. کاج و نراد که سبک‌تر و در دسترس‌ترند، برای تراس و نما رایج‌ترند؛ تفاوت این گونه‌ها با چوب طبیعی بدون فرآیند را در این مقاله نوشته‌ایم.

درجهٔ حرارت؛ عامل اصلی تغییر رنگ

در فرآیند ترمو، چوب در دمای بالا (معمولا بین ۱۶۰ تا نزدیک ۲۱۰ درجهٔ سلسیوس) حرارت می‌بیند؛ هرچه دما بالاتر رود، رنگ تیره‌تر و نفوذ رطوبت کمتر می‌شود، اما ساختار چوب هم کمی ترد‌تر می‌شود. به همین دلیل برای سطحی که تحت بار مکانیکی زیاد است، کارگاه باید بین تیرگی رنگ و مقاومت مکانیکی تعادل برقرار کند، نه فقط رنگ دلخواه را انتخاب کند.

• رنگ روشن (دمای پایین‌تر فرآیند): مقاومت مکانیکی بیشتر، مناسب تراس و کفپوش
• رنگ تیرهٔ متوسط: ترکیب خوبی از ظاهر و دوام، مناسب نما و دیوارپوش
• رنگ قهوه‌ای تیرهٔ نزدیک به سوخته: ظاهر لوکس‌تر، برای سطوح کم‌تماس مثل دیوار داخلی مناسب‌تر است
• گونهٔ کاج و نراد: رایج‌ترین و اقتصادی‌ترین انتخاب برای پروژه‌های بزرگ

رنگ تیره‌تر ترمووود همیشه به معنی کیفیت بالاتر نیست؛ گاهی فقط یعنی دمای فرآیند بالاتر بوده.

چطور رنگ مناسب پروژه را انتخاب کنیم

برای تراس بیرونی که زیر پا و آفتاب مستقیم است، رنگ روشن‌تر با مقاومت مکانیکی بالاتر معمولا انتخاب منطقی‌تری است؛ برای دیوار داخلی سونا یا نمای تزئینی که تماس مکانیکی کمتری دارد، رنگ تیره‌تر می‌تواند ظاهر لوکس‌تری بدهد بدون این‌که نگرانی خاصی برای دوام ایجاد کند.

جمع‌بندی

پیش از سفارش، حتما از کارگاه بپرسید نمونهٔ رنگ از چه گونه و با چه دمایی فرآیند شده؛ همین دو سؤال کافی است تا بفهمید آیا رنگ انتخابی برای محل نصب شما از نظر مکانیکی هم مناسب است یا فقط ظاهر خوبی دارد.